Το 1995 άρχισε να μαθαίνει την τέχνη του τατουαζ. Ξεκίνησε να εργάζεται στο χώρο του τατουαζ το 1996 αφού ερεύνησε πρώτα όλα όσα αφορούν το τατουαζ (τεχνική και υγιεινή) σύντομα είχε εκπληκτική επιτυχία. Επίσης εργάστηκε σε εργαστήρια στην Ελλάδα μέχρι που έλαβε την απόφαση να προχωρήσει ακόμα περισσότερο για να μπορέσει να συγκεντρωθεί στο καθαρά δικό του προσανατολισμό και στις δικές του απόψεις σχετικά με την τέχνη του τατουάζ. Μια και η τέχνη κατέχει ένα πολύ κρίσιμο και σημαντικό ρόλο στη ζωή του.
Ποτέ δε θεώρησε την τέχνη του τατουάζ πιο σημαντική από την ζωγραφική ή και αντστρόφως, Το τατουάζ είναι ένα κατά πολύ επικρινόμενο είδος εμπορικής τέχνης όπου η επιτυχία ή ακόμα και η αποτυχία οποιουδήποτε δοθέντος σχεδίου δημιουργεί πολλές σοβαρές επιπτώσεις στο πελάτη. Αυτό υπαγορεύει ένα επιπρόσθετο βαθμό αφοσίωσης και ευελιξίας εκ μέρους του καλλιτέχνη, και οι ιδέες του πελάτη βοηθούν να διατηρηθεί μία ροή μοναδικών εικόνων και αναλογιών. Η ζωγραφική υπολέιπεται σε όλους του παραδοσιακούς περιορισμούς της τέχνης του τατουάζ όπως είναι το μέγεθος, ο προυπολογισμός, η αντοχή πόνου, η ικανότητα εξάλειψης και βεβαίως η καλαισθησία και προτιμίσεις των ιδίων των πελατών. Λαμβάνει υπόψιν ένα είδος πραγματικά αχαλίνωτου πειραματισμού ο οποίος δεν συνιστάται πάντα την τέχνη του τατουάζ, και βεβαίως παρέχει την ευκαιρία να επιδιώκονται δυσνόητες και ιδιάζουσες προσωπικές έννοιες και οράματα τα οποία πιθανώς να μην έχουν πολύ εμπορική απήχηση.
Επέτρεψε το περιεχόμενο της ζωγραφικής του τέχνης να εισρεύσει στη δική του τέχνη του τατουάζ. Αυτό είχε ως συνέπεια την άριστη συμβίωση των δύο τεχνών, όπου ο ένας φορέας του διδάσκει για τον άλλο.
Έχει ενδιαφέροντα σε όλα τα είδη της ψυχελεδικής τέχνης. Έχει την τάση να αποφεύγει αναγνωρίσιμες εικόνες προς χάρη της εστίασης περισσότερο στην ροή ιδεών που βρίσκονται κάτω απο αυτές.
Πιστεύει ότι υπάρχει μια οικογένεια αρχέτυπων μορφών και ανάλογες μη εικονογραφικές απεικονίσεις οι οποίες αν μη τι άλλλο μεταφέρουν την σημασία τους στο θεατή απλά και άμεσα σε ένα επίπεδο πιθανά βαθύτερο και πολύ περισσότερο καθολικό.
Δημήτρης Γεωργόπουλος